yıldızlarla veda

saçların vardı sevmeye doyamadığım
ellerim saçlarından kayardı
yıldırzlar gökyüzünden

ağlardık bu aşkın imkansızlığına
gözyaşları yanaklarımızdan kayardı
yıldızlar gökyüzünden

aşk bizim için bir serinlik, bazen de acıydı kalbe dolan
ateş ve buz kalbe gelirdi
yıldızlar gökyüzünden giderdi

kaldıramazdın kalbimden geçenleri duymayı
bulutlar dolardı gözlerine
bulutlar dolardı gökyüzüne

kim olduğumuzu unuttuğumuzda cıvıl cıvıl konuşurduk
sözler kaçardı neşeyle dudaklarından
yıldızlar kaçardı gökyüzünün siyahından

uzaklar oldu bizim için şimdilerde aşk
unutmaya çalışarak bağlanıyoruz yalnızlığımıza
birbirimize veda etsekte
yıldızlar bizi terketmiyor. sevdikçe, sevildikçe..

Goster ▼