saçların vardı sevmeye doyamadığım
ellerim saçlarından kayardı
yıldırzlar gökyüzünden
ağlardık bu aşkın imkansızlığına
gözyaşları yanaklarımızdan kayardı
yıldızlar gökyüzünden
aşk bizim için bir serinlik, bazen de acıydı kalbe dolan
ateş ve buz kalbe gelirdi
yıldızlar gökyüzünden giderdi
kaldıramazdın kalbimden geçenleri duymayı
bulutlar dolardı gözlerine
bulutlar dolardı gökyüzüne
kim olduğumuzu unuttuğumuzda cıvıl cıvıl konuşurduk
sözler kaçardı neşeyle dudaklarından
yıldızlar kaçardı gökyüzünün siyahından
uzaklar oldu bizim için şimdilerde aşk
unutmaya çalışarak bağlanıyoruz yalnızlığımıza
birbirimize veda etsekte
yıldızlar bizi terketmiyor. sevdikçe, sevildikçe..
