yar olmadın var olmadın,
darılmadım kırılmadım
yar olmadın var olmadın yanımda…
sen ve sözlerin yoÄŸun imkansızlıklar ifade ediyor bana. bu basit bir çaÄŸrışım deÄŸil ama sanki eÅŸ anlamlı olmak gibi. benden istediÄŸin en basit ÅŸeylere bile gücüm yetmiyor bazen. bana git diyorsun, sakın hakettiÄŸimden fazla sevme beni diyorsun. unut herÅŸeyimizi diyorsun. sanki hiç ortak noktası olmayan iki yabancı olmamızı istiyorsun ama dediÄŸim gibi bunların hepsi imkansız ÅŸeyler. “herÅŸey için çok geç” demek için bile geç olduÄŸu bir nokta varmış ya. artık ona yaklaşıyoruz yavaÅŸ yavaÅŸ. ucu karanlık sokaklarda yürüdük hep. hiç kestiremedik sonun ne zaman olduÄŸunu. ve gizlice bekli bi son yoktur diye de düşünmeye devam ettik hep. bahsettiÄŸim birlikte olmamızı zorlayan ÅŸeyler daÄŸlar, yollar, statüler, zevkler, tercihler olsa hiç sorun etmez hepsini deÄŸiÅŸtirirdik ama ne yazık ki hayatta herÅŸey bizim kontrolümüzde deÄŸildi. baÅŸkalarının kalpleri karıştı bizim hikayemize. ve hiç düşünmediÄŸimiz durumlara düşürdü bizi. ÅŸimdi tek çıkar yol, tek kaçış planımız, herÅŸeyi zamanın akışına bırakmak. zaman ki nice imkansızlıkları sabırla oluruna kavuÅŸturduysa bizim için de bir iyilik yapmaktan geri kalmayacaktır. sadece 5 yıl beklemek. ikimizinde de bunu göze alacak cesareti olmamasına raÄŸmen. eskiden daha uzun süreleri hiçbirÅŸey yapmadan geçirebilmiÅŸ olmamız bize cesaret veriyor. sana var olmadın yanımda diyemem en büyük dostumdun zor günlerimde ama yar olmadın hiç. ben hiç darılmadım, hiç kırılmadım sana. ama sende yar olmadın!
