yar olmadın


yar olmadın var olmadın,
darılmadım kırılmadım
yar olmadın var olmadın yanımda…

sen ve sözlerin yoğun imkansızlıklar ifade ediyor bana. bu basit bir çağrışım değil ama sanki eş anlamlı olmak gibi. benden istediğin en basit şeylere bile gücüm yetmiyor bazen. bana git diyorsun, sakın hakettiğimden fazla sevme beni diyorsun. unut herşeyimizi diyorsun. sanki hiç ortak noktası olmayan iki yabancı olmamızı istiyorsun ama dediğim gibi bunların hepsi imkansız şeyler. “herşey için çok geç” demek için bile geç olduğu bir nokta varmış ya. artık ona yaklaşıyoruz yavaş yavaş. ucu karanlık sokaklarda yürüdük hep. hiç kestiremedik sonun ne zaman olduğunu. ve gizlice bekli bi son yoktur diye de düşünmeye devam ettik hep. bahsettiğim birlikte olmamızı zorlayan şeyler dağlar, yollar, statüler, zevkler, tercihler olsa hiç sorun etmez hepsini değiştirirdik ama ne yazık ki hayatta herşey bizim kontrolümüzde değildi. başkalarının kalpleri karıştı bizim hikayemize. ve hiç düşünmediğimiz durumlara düşürdü bizi. şimdi tek çıkar yol, tek kaçış planımız, herşeyi zamanın akışına bırakmak. zaman ki nice imkansızlıkları sabırla oluruna kavuşturduysa bizim için de bir iyilik yapmaktan geri kalmayacaktır. sadece 5 yıl beklemek. ikimizinde de bunu göze alacak cesareti olmamasına rağmen. eskiden daha uzun süreleri hiçbirşey yapmadan geçirebilmiş olmamız bize cesaret veriyor. sana var olmadın yanımda diyemem en büyük dostumdun zor günlerimde ama yar olmadın hiç. ben hiç darılmadım, hiç kırılmadım sana. ama sende yar olmadın!