uçuyorum sayende

ucuk.jpg
Geçen gün amaçsızca etrafımı seyretmiş ve derin bir boşluğa dalmış bulunduğum bir anda rüzgarda uçup giden bir naylon poşet gördüm. ve hayatımda ilk kez bir poşete imrendim ve poşet olmak istedim :=) daha önce deli gibi uçasım geldiği zamanlar olmuştu ama o gün sadece bir poşet olmak ve rüzgara hasret, tembel bir şekilde bir köşeye atılmayı istedim. Ben poşet olacaktım rüzgarda yarim – sevdalım olacaktı. ben onsuz var olacaktım ama hayatın anlamını, zevkini onunla beraber hatırlayacaktım. herkes beni içime bişey koymak için kullanırken. sevgilim gelecek ve [bu arada ben çok asosyalmişim, şimdi ev arkadaşım bundan yakınıyo] beni kollarına alacak. beraber aşkı yaşayacak. yeniden varolacak, hayatı keşfedeceğiz. o anda gözlerimi kapatıp rüzgarı hissedeceğim. az önceki amaçsızlığım ve tembelliğimi bir anda unutup hayatın büyüsünü fark edeceğim.
ve eminim şu anda bir poşet sevgilisine kavuşmuş ve onun (rüzgarın) kollarında yaşamı tadıyordur biryerlerde…