suya hasret

susuz yaşanmaz der herkes ama
imkansızı başarma vardır herkes gibi benim aklımda da
ve tekrar tekrar sana dönüş her yoksun günün ardında
kuruydu dudaklarım, yanıyordu kalbim
ve istemeden giderek ölüyordu bedenim seninle tanıştığımda.
düzelttin yanlışlarımı tamamladın eksiklerimi
umut oldun kara günlerde
dost oldun yalnızlıkta
artık arkadaş oldun ebedi…
pamukkale kar ile yağmur ile suya doyarken
çatlıyor aydın’ın toprakları hasretinden, özleminden.
karmaşık duyguların kahramanı
eksik betimlemelerin firari öznesi
paylaşımların değişmez unsuru
her sorunun mantıklı doktoru
yani sen
demek yolumuz artık çizildi.
peki hangi mecburiyetti opak hayatlarımızın sorumlusu?
neden korktuk bu kadar yakınken imalarımızı cümleler içinde kullanmaktan?
galiba eğlenceli bir oyundu oynadığımız fakat şimdi ikimizde mağlubuz.
yeşil gözlerine bakarkenki tek korkumdu
ikimizin geleceğiniz çizen kalemin benim elimde olması
bu yüzden top taçta ve biz uzaklarda.

sevgilerimle
arkadaşın…