Bir adam vardır ve her sabah saat 6:00da kalkıp iÅŸyerine çalışmaya gitmektedir. Ve her gün aynı yoldan gidip-gelirken devamlı camda olan bir kız dikkatini çeker mahallesinde. Sokaklarda daha hiçkimsenin olmadığı bu saatte kızın sürekli orda olması garip gelir adama. Ve hergün onu orda görmek hoÅŸuna da gider. Zaten kızda çok güzeldir. Bir gün adam istemsizce başıyla selam verir kıza. Kız gülümseyerek onun selamına karşılık verir. Ve o günden sonra konuÅŸmaya da baÅŸlarlar. Adam kıza aşık olmuÅŸtur, günden güne büyüyen bir aÅŸkı taşımaktadır artık kalbinde. Bir gün bütün cesaretini toplayıp kıza niyettini anlatır. Ciddi düşündüğünü ve onunla evlenmek istediÄŸini söyler. Ancak kız buna sevinemez. “Ne yazık ki biz beraber” olamayız diye karşılık verir hiç düşünmeden kendisine yapılan bu teklife. Adam çok ÅŸaşırır. Çünkü bu kadar kesin ve olumsuz bir tepki beklememiÅŸtir hiç ondan. Hemen içindeki üzgünlüğü saklamaya çalışarak Neden diye sorar kıza. Kız “çünkü benim ellerim yok” diye cevaplar onun sorusunu. Adam buna çok ÅŸaşırır fakat aÅŸkı o kadar büyüktür ki onu hiçbirÅŸey yıldıramaz. “Benim ellerim ikimize de yeter, ben senden ellerini deÄŸil kalbini istiyorum” der kıza. Kız çok sevinir ama olumsuz yanıtı deÄŸiÅŸmez. Adam da mecburen uzaklaşır, iÅŸ yerine gider. O gün çalışamaz iÅŸyerinde. sürekli tanrıya yalvarmaktadır bir çıkar yol göstermesi için. Ãœstelik ilerleyen günlerde kızı da göremez olur camda. Ãœzülür… Çok üzülür…
Fakat bi süre sonra tekrar görür kızı. O kadar sevinir ki ne yapacağını, ne söyleyeceğini şaşırır. Bu sefer kız başlar konuşmaya. Ellerini yukarıya kaldırarak adama gösterir. Bak bizim sevgimiz o kadar büyükmüş ki, tanrı bizi o kadar sevmiş ki (tabi bunda adamın dualarının da etkisi vardır) benim ellerim oluştu der. Fakat adamdan cvp gelmez. Sessiz bakıştıkları uzun bir süre zarfından sonra adam kızın sözlerine bir şarkıyla karşılık verir. (Şarkı aşağıdadır dinleyin!)
Goster ▼