pembe gönlüm sende :)

kahramanlarımızsabırsız ellerim buluşma vaktine saniyeler kalmasından dolayı biraz daha sabırsızlanıyor ve dolmuşun koltuğunun üzerinde son kez heyecanla kıpırdanıyorlar.
otogarda dolmuştan iniyorum ve kalbimin pusulası farklı bir manyetik kuvvetle çalıştığını kanıtlarcasına direk sana yönlendiriyor beni. yere ayak basar basmaz ilk baktığım yerdeki, ilk gördüğüm kişi oluyorsun sen. hasretle kucaklıyorum seni. olabildiğince kuvvetli bastırıyorum vücudunu göğüslerime. ama bu hikayeye daha baştan başlamalıyız…
evet şu anda uykunun yastığa en uygun şekilde yatınca geldiğini düşünen salak beynim tam uykuyu bulduğu pozisyonda kenetleniyor yastığıma. sabah olmuş olmasına rağmen hala bırakmak istemiyorum yastığımı ve ellerim yastığın altında bir sağa bir sola gezerek serin bir yerler arıyor. ama telefonun alarmı hakırarak çalıyor ve çok önceden planlanmış bir randevuya davet ediyor beni. dolaptan bir bardak süt alıp simitimin yanına meze ediyorum ve içimdeki garip yangını süt bardağını sert bir şekilde avuçlayarak gidermek istiyorum kahvaltı soframda.
neyse aceleyle çıkıyorum evden. koşar adım otogara gidiyor ve biniyorum gitmeye hazır olan dolmuşa. hemen veriyorum ücreti dolmuş muavinine ve öğrenci diye imalı bir şekilde belirtiyorum. hafif te kimlik isteme belli değilmi öğrenci olduğum gibisinden bir tavır takınıyorum. sonunda yolculuk başlıyor ve ellerimi önümdeki koltuğun arkasındaki plastiğe koyuyor ve aklımdaki hayali şarkılara, ritimlere sabırsızca ve heyecanla eşlik eden parmaklarımı seyrediyorum yolculuk boyunca. bir de yanımızdan geçen arabaların plakalarına bakıyorum. bu takıntı da nerden çıktıysa şimdi…
tekrar kaldığımız yerden devam ediyoruz. sarılıyoruz uzunca senle. ve sonra hiç konuşmadan yürüyoruz beraberce. ikimizn de konuşacak anlatacak çok şeyi var biliyoruz ama sanki önce hangisini söylesek diye karar veremiyormuş gibiyiz. nihayet sonunda bu şaşkınlığı atıp başlıyoruz konuşmaya. birbirimize ne kadar yakın, ne kadar benzer olduğumuzu yeniden hatırlıyoruz adeta konuştukça. konuşmak tesellisi oluyor bazı şeylerin ve azalıyor sanki konuştukça dertler. pekdemir marketler zincirinden bir markete giriyoruz kuruyan dudaklarımızı ıslatacak bi şişe su almak için. ve ellerim tam dolaba uzandığı anda donakalıyorum. yandaki adamın bakışları kıllandırıyor beni. dönüp bakıyorum ona veeee pişti. hep “gelince ilk seni arayacağım” diye söz verdiğim arkadaşım var karşımda. ne gariptir ki hiç sitem etmiyor bana. hatta yatıya da kal ben ayarlarım bi yer diyor. ama yarına da çok yoğun planlarım var diye düşünüp içimden reddediyorum bu güzel teklifi. şimdi sinemadayız az vaktimizin olmasından dolayı birçok seçenekten kötü bir seçim yapıyoruz. ve filmi izlerken “o kadar da kötü değilmiş be” diyerek teselli ediyoruz birbirimizi. ellerimi sıkı sıkı sıktım offf çok sıkıştım. sanırım sen de aynısını hissediyorsun. aynı anda “neden gelmiyor bu ara” diye hayıflanıyoruz. aradan sonra daha rahat bir şekilde devam ediyoruz seyire. elimi yandaki koltuğun koluna koyuyorum ve senin ellerinin de onun üzerine gelmesinden hem korkuyor hem de şiddetle istiyorum bunu. film bitti nihayet. el ele çıkıyoruz sinemadan. tabi karanlıktan dolayı bu tutuş. yemekte bi çocuk gibi ketçap ve mayonezle kirletiyorum ellerimi. yemekten sonra yürüyoruz, yürüyoruz… filmdeki bir repliği gerçekleştiriyor sinemadan sonra yapay göl kenarına gidiyoruz. gün batımını seyredip daha bi yakınlaşıyoruz birbirimize.
tekrar şehir içindeyiz. kaygılarını korkularını duydukça teselli etmeye çalışıyorum seni. sana umut olmaya çabalıyorum. ve ellerini tutuyorum son kez sıcağa ve terleyen vücudumuza rağmen hiç bırakmıyorum onları ama malesef yol bitti. iniyoruz artık ve otogardan biletimi alıyorum. ellerimde senin aldığın fındıklar var. sıkıyorum onları sıkı sıkı. veda ve hüzünlü bir kucaklama. “gitmek istemiyorum, ayrılmak istemiyorum, sen de gel benle” diye geçiriyorum kalbimden. ve veda sözleri… son baktığım yerde son gördüğüm kişi yine arkamdan el sallayan sen oluyorsun.
hikayenin sonunda bu yazının kahramanı olan eller yazıyor otobüsün buğulu camlarına son sözü. fakat gözlerim aşık ellerimin yazdıklarını okumayı reddediyor…

  • su

    ilk kez okudum:(
    ve o ana geri döndüm…

  • su

    ilk kez okudum:(
    ve o ana geri döndüm…

  • http://www.mecaziyasam.com/ silentrebel

    tekrar okudum :(
    ve o ana geri döndüm…

  • http://www.mecaziyasam.com silentrebel

    tekrar okudum :(
    ve o ana geri döndüm…