aileyle anlaşması zordur. herkesin bütün hayatı boyunca yaşadığı ve önlenemez bir durumdur bu. farklı kültür seviyelerinde bulunsa bile her ailenin içinde yaşanır ufak tefek pürüzler. açıklaması basittir. tüm bunlar sevgidendir. fakat ebeveynler daima haksız görünür bu tartışmalarda. çünkü daha önce hiç ebeveyn olmayan çocuk, kendi geçtiği yolları yaklaşık olarak tahmin edebilen ailesinden anlayış bekler.
çok sevdiÄŸim ve bana aşırı deÄŸer verdiklerini bildiÄŸim bi ailem olmasına raÄŸmen bende bu tarz sorunlar yaşıyorum ailemle. ve aile fertlerinden beni en çok eleÅŸtiren babaannem olduÄŸu için bu sorunların aramızdaki yaÅŸ farkından kaynaklandığı rahat bi ÅŸekilde ispatlayabiliyorum. söylediklerim yeni biÅŸey deÄŸil biliyorum. yıllardan beri “kuÅŸak çatışması” diye herkesin dilinde dolaÅŸan biÅŸey bu.
fakat saygı duydugum bi abimle bu konu hakkında konuşurken (daha doğrusu ben ona bişeylerden yakınırken) onun olayla ilgili değişik bir teorisi olduğunu öğrendim. zamanında marjinal hareketler sergileyip çok eleştirilen birisi olduğunu bildiğim için sözlerini dikkatlice dinledim. onun teorisine göre her sene daha da şiddetlenen ebeveyn ve çocuklar arasındaki bu geçimsizliğe artık kuşak çatışması demek doğru değildi. değişim yada gelişim hızının her sene arttığı konusunda hemfikirsek artık gelinen noktada aile ile çocuğun uzlaşabileceği ortak payda bulmasının da gitgide zorlaştığını görebiliriz diye açıkladı.
“biz ailemizle ufak tefek noktalarda anlaÅŸamasak da iletiÅŸim kurabiliyorduk, oysa ÅŸu andaki gençlerin yaÅŸadığı hayat hakkında ailelerinin hiçbir bilgisi yok. birbirine tamamen yabancı kuÅŸaklar oluÅŸuyor artık toplumumuzda” dedi. ki haksız da sayılmaz. çünkü davranışlardaki aşırılık hep artıyor. kuzenimin sergilediÄŸi davranışları gözlemlediÄŸimde cesareti çok dikkatimi çekiyor. aramızda dört-beÅŸ yaÅŸ olmasına raÄŸmen benim bile bazen onaylamayacağım davranışlar içinde bulunan bu genç delikanlıyı aralarında 20 küsür yaÅŸ bulunan ailesinin onaylamasını beklemek ise gerçekçi bir ÅŸey deÄŸil. çünkü onlar yukarıda bahsettiÄŸim abimin de dediÄŸi gibi ortak noktalarını günden güne kaybeden farklı kuÅŸaklar, farklı zamanların bireyleri..

dipnot:babanemi çok seviyorum.
dipnot2:tüm bu söylediklerime rağmen şunu da çok açık bir şekilde görebiliyorum ki aileler her ne kadar anlam veremeseler de gerektiği zaman çocuklarının arkasında olmayı gayet güzel biliyorlar. evlat bu; atsan atılmaz, satsan satılmaz.