Geçen perşembe sinemada Kanlı Elmas‘ı (Blood Diamond) izledim. Film gerçekten güzeldi. Hoşuma gitti. Fakat filmin tam olarak bizim anlayabileceğimiz bir hikayesi olduğunu düşünmüyorum ben. Sinemadan çıkınca arkadaşım yasin “Film gerçekten duygulandırdı beni. O babanın yerinde olmayı hiç istemezdim, gerçekten zor bir durum” dedi. Diğer insanların da çıkışta bu tarz şeyler fısıldaştığını duydum. Yani filmdeki zenciye yapılan 2.sınıf vatandaş muamelesi halkımızı duygulandırmıştı. Bana da dokundu aslında biraz ama şöyle bir durup düşündüğümde “sinemadaki hiçkimsenin sadece teninin renginden dolayı bir aşağılanmaya mağruz kalmadığı” gerçeğini keşfettim. Dolayısıyla hiç yaşamadığımız, yani tam olarak anlayamayacağımız bir duygu bizi bu kadar sarsabiliyorsa… aslında zenciler gerçekten çok zor zamanlar geçirmiş-geçiriyor olmalılar. ayrıca bizim bulunduğumuz yerde elmas veya petrol çıkmadı. aşırı değerli topraklarımız olmadı hiç. belki altın arama ve siyanüre karşı mücadelerimiz oldu ama bunları da demokratik platformlarda konuşarak, imza toplayarak, çeşitli eylemler yaparak kınama (karşı çıkma) şansı bulduk. Dolayısıyla filmi izleyince orada anlatılan olayların göründüğünden biraz daha ciddi şeyler olduğunu düşünmeden çıkmayalım sinemadan…..