gecelerden bir gece

herkes bana bakarken konuşamıyorum,
sen beni dinlerken hiç samimi yazamıyorum.

Mola aldık yine hayattan. başlangıçlar, molalar, biter gibi olduğu anda yeninden yanmaya başlayan mumlar… hayatta miladlar olması lazım. kesin çizgilerle çizilmesi lazım bazı şeyler. hatta altları da çizilmeli bazı anların. ama ne olduğunu ben yine bilmiyorum.berbaberiz ama sanki başka bişiyiz gibi. açık konuşalım, ne istiyorsak karşımızdakine söyleyelim. böylece hiçkimse yalan ümitlere kapılmasın.
Ellerimi omuzundan, gözlerimi gözlerinden, kalbimi ellerinden, dizlerimi dizlerinden, yüreğimi derinlerinden, fikrimi hayalinden, zamanımı takviminden, acımı hüzününden, gülüşümü gül yüzünden, sohbetimi buluşmalarımızdan ve sevdanı kendimden çekiyorum artık..
gerçekten sevebilsek böyle olsun istermiydik hiç!?