mecaziyasam

Haziranda Ayrılık Zor

Talat — Wed, 30 Jun 2010 16:04:16 +0000

Fırsat buldukça günlük burç yorumunu okuyan, bunun için zaman ayırmaktan kendini alamayan arkadaşlarım oldu. Kendi burçlarını okuduktan sonra benimkini de okumayı hiç ihmal etmediler sağ olsunlar. Ama ben hiç inanamadım o burç yorumlarına. Önemseyemedim başkalarının benim hayatım üzerine bulunduğu kehanetleri. O yüzden burçlara inanırmısın sorusunun cevabı benim için hep “hayır” olmuştur.
Fakat önemsediğim bir şey var. Aynı dönemde doğan insanların karakter yapılarının, zevklerinin, tavırlarının, hatta görünüşlerinin birbirine benzeyebileceğine inanıyorum. Bu yüzden günlük burç yorumlarını okumak yerine, balık kadınları nasıl olur, akrep kadınları nelerden hoşlanır gibi şeyleri araştırıyorum. Tavırlarına bakarak bir yengeçle başağı ayırt etmeye çalışıyorum insanların içinde dolaşırken.
Ve bu burçlarla ilgilenme merakı beni mevsimler ve aylar hakkında düşünmeye itiyor. Bir kovanın inatçı ve sert tavırlarının acaba doğduğu mevsimin çetin şartlarıyla alakası varmıdır diyorum.
Devamını oku..

Sakın yazma bana

Talat — Mon, 07 Jun 2010 23:53:37 +0000

“Talat, çok yazdın bana” dedi.
Şiir yazdın, öykü yazdın, her sabah uyandığımda gördüğüm ve sensiz günleri daha katlanabilir kılan bazen de canıma okuyan ufak ufak notlar yazdın bana. Bazen hemen gidişinin ardından buldum bu sözlerini, bazen de günler sonra. Sürekli yanımda olamasan da yaptığın süprizlerle, ufak tefek şeylerle hep güldürdün beni. Bazen cebinde şıpsevdi sakızlarıyla geldin yanıma bazen de elinde albeni çikolatasıyla. ufak tefek şeyleri çok iyi biliyorsun sen; ufak tefek şeylere kırılmasını da ufak tefek şeyleri yakalamasını da senden iyi yapan yok. detaycısın, detaycı.. bazen de bırak detayı, bütünü bile kavramak istemeyecek kadar umursamaz.
Devamını oku..

Doğum günü yazısı

Talat — Sat, 06 Feb 2010 21:21:06 +0000

Çok önceleri planlamıştım bu yazıyı zihnimde. Beynimdeki yazıp yazıp çöpe attığım taslaklar gibi olmayacağını bildiğim bu yazıya her gün bir cümle eklemiştim. Seninle beraber geçirdiğim her gün ayrı bir paragrafa ilham olmuştu. Sana doğum günü hediyesi hazılarken aynı zamanda mutluluklarımı da arşivlediğimi fark ettim sonraları. Bu bloga yazılan iki satır çok önemliydi çünkü benim için. Birsürü hayalin izi olan bu blogda en net sen olmalıydın. Sen ve sana olan aşkım. Sen ve senin adın..
Çünkü en büyük suçlu bu blogdu benim hayatımda. En büyük itirafım bu blogda yazılanlardı. Ilk ayrılığımız bunun yüzündendi bizim. Sana söyleyemediğim sırrım mecazlara kinayelere olan ilgimdi benim. Ama anlatması zordu. Bir bakış açısını başkasına empoze etme zor bir işti. Hafızası zayıf bir insan olarak, sağdan soldan, sokaklardaki birsürü insanlardan, başkalarının hayatlarından topladığım parçaları bir araya getirip kendime bir hayal yarattığımı sana anlatmaya çalışmak zordu. Bunun hastalıklı bir iş olduğunu kabul etmek ise en zoruydu.
Devamını oku..

Kaderimin oyunu vol.2

Talat — Sat, 06 Feb 2010 02:38:58 +0000

“Ben bu dünyanın camını çerçevesini kırmak istiyorum. Babamın büstü var içeride, onu da kırmak istiyorum. Ben büstleri değil, insanları seviyorum.”

Yukarıdaki sözler Arat Dink’e ait. Babasının ölüm yıldönümünde söyledi bunları. Yaklaşık iki haftadan beri benim içinde bulundugun durum da farklı sayılmaz. Camı çerçeveyi indirmek istiyorum. Bişeyleri parçalamak istiyorum. Sebepsiz yere birilerinin kalplerini kırmak istiyorum. Çünkü ben de büstleri ve heykelleri sevmiyorum. Hatta fark ettim ki insaları da sevmiyormuşum. Bir kişiyi sevmişim ben. Hatta “her aşkın bir gün biteceği” gerçeğini bildiğimden, onu bile sevememişim. Korka korka, aman alışmayayım, bağlanırsam kötü olur diyerekten hep kaçırmışım gözlerimi gözlerinden.
Boş zamanlarımı dersanenin terasında bir elimde çayla aydın’ın ışıklarını seyrederek geçiriyorum. Sandalyemi kimseye bulaşmak istemezmiş gibi bir köşeye çekmiş olsam da aslında çok istiyorum birisinin gelip “nasılsın?” diye sormasını. Fakat onlar; bazen yapılan her espriye abartılı bir şekilde gülüşümün, bazen de ağzımdan hiçbir kelime salıvermeyişimin bir kişilik özelliği olduğunu zannettikleri için ortada bir sorun göremiyorlar. Beni tanıyanlar ise net bir şekilde görebilir ki şu aralar bişeylerden kaçıyorum. Mutluluk, huzur arıyorum. Neden mi? Çünkü terkedildim ve bu duruma alışmalıyım.
Devamını oku..

Bir gün aşklar biter..

Talat — Fri, 05 Feb 2010 00:21:42 +0000

Bir gün aşklar biter
hatıralar kalır
kimi seversen sev
hep hatırlatır..

Devamını oku..

Yılbaşı yazısı

Talat — Fri, 08 Jan 2010 00:58:15 +0000

yeni yılın ilk haftasını yeni bitirdiğimiz şu saatlerde anca fırsat yaratabildim bi yeni yıl yazısı yazmak için. aslında düşünüp 2009a ait “neler oldu?” listesi yapmak isterdim ama yorgunum. yine de 2009u şöyle bi düşündüğümde babamın yeni yılımı kutlarken söylediği sözler aklıma geliyor ilkin. güzel bi özet yaptı babam telefonda. “2009 ailemize uğurlu gelmedi. inşallah 2010 çok farklı olur” dedi. sonuna kadar haklı bir cümle bu. bundan on yıl sonra geçmişe dönüp düşündüğümde 2009 yılını kesinlikle hatırlıyor olacağım. talihsiz bir seneydi diye bahsedeceğim o anda yanımda olanlara. aksilikler, talihsizlikler, mutsuzluklar, kaybedişler…
herşeye rağmen o kadar hızlı geçti ki bu 12 ay daha birçok hatıram çok canlı zihnimde. mesela geçen yılbaşı, eski evimizde ev arkadaşımla bi başımıza terkedilişimiz, nasılsa birileri bizi planlarına dahil eder deyip plan yapmayıp sonra ortada kalışımız, bu duruma kızıp kendimizi kaybedene kadar sarhoş oluşumuz, sonra tam güzel olduğumuz anda kadim dostum gökhanın bizi çağıran telefonu, çorbacıda feci bir sonla biten gecemiz ve benim o çorbacıya bi süre uğrayamayışım. hepsi çok yakın. sonrasında geçen her ay da çok net hafızamda. çok net ve çok hızlı.
Devamını oku..

Sadece pazarları değildi özlemimiz.

Talat — Sun, 13 Dec 2009 02:19:44 +0000

Goster ▼

Yagmur da var
Çok sevdigim rüzgar da
Bugün Pazar
Daha uyanmadi komsular
Damlarin üzerinde kuslar
Daha rahatlar
Radyolarda eski sarkilar çaliyorlar bu saatlerde
Gönül penceresinden ansizin bakip geçenlere dogru
Yagmur da var
Çok sevdigim rüzgar da
Daha uyanmadi komsular
Bugün Pazar
Ve ben seni çok özledim

Devamını oku..

Tekrarlar iyidir

Talat — Wed, 09 Dec 2009 01:08:52 +0000

tekrarlar sinir bozucudur. birçok tekrar eden durum insanda işkence hissi uyandırabilir. o yüzden pek sevmeyiz tekrarları. orta okuldayken hocalarımızın verdiği deftere yada tahtaya …kez şunu yaz cezaları ile başlayan bu durum ömür boyu devam eder. bu konuyla alakalı çin işkencelerine değinmeye gerek bile duymuyorum. herkes biliyordur nasılsa.
zaten bu tekrarlardan kaçarak yıkmışızdır tabularımızı. kaçarken keşfetmişizdir birçok şeyi. macera olsun diye çıkılan serüvenler sonunda gelmişizdir elimizde farklı hazinelerle. belki bu kadar rahatsız etmeseydi tekrarlar bizi, yuvarlanır gider ve yerimizde sayardık.
Ama ben ilişkilerde durumun biraz farklı işlediğini düşünüyorum. tabi ki insan sevdiceği ile daima farklı şeyler tecrübe etmek istiyor. tabi ki çıkılan her macerada yanında bulunan kişinin sevdiği olmasını istiyor. dizlerinin gücü yetmediğinde onun elini tutup cesaretlenmek, başardığında da sıkıca sarılıp kutlamak istiyor.
Devamını oku..

Kuşak farklılaşması

Talat — Sun, 06 Dec 2009 02:24:21 +0000

aileyle anlaşması zordur. herkesin bütün hayatı boyunca yaşadığı ve önlenemez bir durumdur bu. farklı kültür seviyelerinde bulunsa bile her ailenin içinde yaşanır ufak tefek pürüzler. açıklaması basittir. tüm bunlar sevgidendir. fakat ebeveynler daima haksız görünür bu tartışmalarda. çünkü daha önce hiç ebeveyn olmayan çocuk, kendi geçtiği yolları yaklaşık olarak tahmin edebilen ailesinden anlayış bekler.
çok sevdiğim ve bana aşırı değer verdiklerini bildiğim bi ailem olmasına rağmen bende bu tarz sorunlar yaşıyorum ailemle. ve aile fertlerinden beni en çok eleştiren babaannem olduğu için bu sorunların aramızdaki yaş farkından kaynaklandığı rahat bi şekilde ispatlayabiliyorum. söylediklerim yeni bişey değil biliyorum. yıllardan beri “kuşak çatışması” diye herkesin dilinde dolaşan bişey bu.
fakat saygı duydugum bi abimle bu konu hakkında konuşurken (daha doğrusu ben ona bişeylerden yakınırken) onun olayla ilgili değişik bir teorisi olduğunu öğrendim.
Devamını oku..

mecaziyasam v4 | kurgusal blog

Talat — Sat, 05 Dec 2009 16:03:22 +0000

şimdiye kadar her sene ağustos ayında temamızı değiştirmiştik. yeni yaşımızda yeni tema ile çıkmıştık karşınıza. ama bu sene malesef birçok şeyi ihmal ettiğim gibi blogumu da ihmal ettim. ve yeni bir tema hazırlayamadım. aslında bunun için zamanım da yoktu. eski yazılarımda bahsettiğim gibi ağustos ayı yaz okulunu başarılı bir şekilde atlatıp mezun olmaya gayret göstermekle geçti.
ama güzel bir tema bulup düzenlemekle ilgili gayret göstermediğimi, elimden geleni yapmadıgımı da kabul ediyorum. çünkü bu tema içime siniyordu benim. fakat kullandığım eklentileri her gün azaltmama rağmen ‘ana sayfanın yavaş yüklendiği’ ile ilgili aldığım eleştiriler hiç bitmedi. üstelik temanın janjanlı olması için yaptıgım bir iki şeyin de birçok kişi tarafından farkedilmediğini gördüm. bunlardan birisi üzerine basıp sürükleyerek hareket ettirebildiğiniz balık, diğeri ise f1 tuşuna basınca yan tarafta açılan ve mybloglog, bloxoo, whoisamongus, ve feedburner counter gibi ıvır zıvırı içeren bir bölümdü.
Devamını oku..

Ölümü anlamak.

Talat — Thu, 19 Nov 2009 01:21:21 +0000

Bir insanı soru sorarak tanıyamazsınız. Hele ilk başlarda. Çünkü verdiği cevapların kartvizitine ekleneceğini ve uzun müddet sanki kişiliğinden bir parçaymış gibi kendisini takip edeceğinin farkında olan kişi samimiyetini kaybeder. Bu yüzden de yanıltır. En sevdiğin renk, hobilerin? gibi basit ve salak sorular bile yalanlarla doldurulabilir. Bu yüzden soru sormak hoşuma gitmiyor. Aklıma yukarıdaki fikir geldiğinde, aldıgım her cevabı kuşkuyla karşılamaktan kendimi alıkoyamıyorum. Ve hiç hoşuma gitmiyor bu durum.
Bu yüzden önce hayat akıp giderken yavaş yavaş ve yalanlara mahal vermeden tanımak kişiyi, ardından da sorularla kafanda oluşan imajın gerçeği ne kadar ifade ettiğini test etmek daha eğlenceli bence. Bu sebeple arkadaşlarıma sık sık sorarım “Başınıza şöyle bişey gelse napardınız?” diye. Hem bazen kendimin bile cevap veremediği sorulara o kadar güzel yanıtlar alıyorum ki bu yöntemle. insana çıkış yolu oluyor duydukları.
Yine böyle bi günde sordum: Yakın zamanda öleceğinizi bilseniz napardınız?
Biliyorum klasik bir soru fakat alınan cevaplar çok farklı ve önemli olabiliyor bu soru karşısında. İnsanların en çok değer verdikleri şeyleri, kaybetmekten ne kadar korktuklarını, baskı altında nasıl davranabileceklerini… çok farklı çıkarımlara varabilirsiniz duyduğunuz cevaplarla.
Devamını oku..

aynı

Talat — Fri, 18 Sep 2009 22:36:16 +0000

herkes aynı duyguyu mu yaşıyor bir şehri, kurulmuş bir hayatı terkederken? yoksa bana mı tanıdık geldi bütün bu anlatılanlar? herkes için geçerli bi özet değilmidir acaba bu satırlar? yada sadece bir tesadüftür hepsi.

yok

Talat — Thu, 17 Sep 2009 21:49:38 +0000

yeni yaşımıza problemlerle girdik. bir hafta gibi uzunca bir süre kapalıydı site. ayağa kaldırmak için boş zamanım ise yoktu. bunun için sizden özür dilesem belki anlayışla karşılarsınız ama sorun sadece bu değil. daha fazlası var. ama hepsi için tek bir özür yeterli olur mu bilemiyorum.
Yukarıya “şimdilerde suskun” yazdığım ilk zamanlarda bile bu kadar ayrı kalmamıştım hiç blogumdan. bişeyler karalamadan geçtiğim bir ay bile olmamıştı hiç. ama şimdi…
fakat şu anda içinde bulunduğumuz durumun tek sebebi benim isteksizliğim değil. internetsiz günler geçiriyorum. çevrimdışıyım hayatta. bu seneye kadar her yıl yeni yaşında bloguma yeni temalar hazırlamıştım.
lakin bu sene yapamadım. belki bu temayı sevmiş, ona alışmış olmamla da alakası olabilir. ama istesem de geçen ay böyle bir iş için vaktim yoktu. yoğundum, telaşlıydım. bugünlerde ise günde iki film izleyecek, saatlerce uyuyup tembellik yapacak ve yeniden kitapların sayfalarını karıştıracak kadar boş vaktim var. tam olarak hayatımın kırılma noktalarından birisinin dolaylarındayım. bir bardak suya atılan kalemi düşünürsek, suya en yakın yerindeyim kalemin. önümde bir yol var ama ilerisini görmek zor. gözlerim kapalı ilerliyorum bir süredir. fırsat bulduğum bir anda daha detaylı anlatmaya çalışacağım tüm bunları.

Bir Yalana Ortak Olmak

Talat — Sun, 09 Aug 2009 23:12:27 +0000

Herkes neyin yanlış, neyin doğru olduğunu biliyor bişey yaparken. çünkü çoğunlukla doğrular ve yanlışlar önceden tanımlanmış hayatta. ama garip bir şekilde seçtiğimiz seçenek herzaman doğru olan, yapılması gereken olmuyor. zaten olmamalı da bence. Eğer önüne gelen her seçenekte doğru olanı seçen bir kişi ömrünün sonunda “Bu hayat olmadı. Yenisini istiyorum” diyorsa olması gereken seçimlerin içinde sadece doğrular değil yanlışlar da bulunuyor demektir.
Bazen bile bile yaptığımız yanlışları bu sebeple haklı görüyorum. Hem hayatın kendisi iyi değil ki iyiler kazansın. Herzaman düzene göre davrananlardır başarılı olanlar. Çevresini iyi analiz edip ona göre siyaset izleyenlerdir büyük işler başaranlar. Ahlaki değerler ise sadece değerlendirme yapmak ve eleştirmek için var olmuşlardır. Daima uygulamak gereksizdir. Ama şuna dikkat edilmelidir ki bu şekilde düşünüp bir komando gibi hayatın içine sızıp orada kaybolmayı amaçlamak bazen insanı şerefsizlik denilen mertebeye ulaştırabilir. Bu yüzden o kadar usta bir kişi olmalıyız ki doğrular, yanlışlar, olması gerekenlerle süslediğimiz yaşamımız uzaktan bakıldığında arasından su sızmayacak kadar sağlam görünmelidir.
Devamını oku..

Ama eminim dostlar var bugün. (d.günümde)

Talat — Mon, 20 Jul 2009 20:19:47 +0000

Bugün benim doğum günüm. Her sene çok çabuk gelen, yazları tek başıma kutladığım ve genellikle unutulan doğum günüm bugün. Fakat bu sene alışılmamış bir doğum günü yaşadım. Hem çok dalgındım, buruktum, hemde çok neşeli. Hem yalnız, hemde dostlarımlaydım. Yanımda olmasalar da biyerlerde dostlarım olduğunu gördüm bu sene.
Ayrıca insanları asosyalleştirip aralarındaki ilişkileri zedelediği söylenen internet sayesinde, amele kaynadığı iddia edilen facebook sayesinde beni düşünüp bana zaman ayıran birilerinin olduğunu gördüm. Hepsinin samimiyetine canı gönülden inanıyor ve teşekkür ediyorum.
Yine belirsizlikle dolu yaşlardan birisi beni bekliyor. Ama bu sene, dört yıl önce yaptığım gibi biraz akışına bırakıp geleceği düşünerek değil anı yaşayarak devam edeceğim yoluma. inşallah hayırlısı neyse o olur. sevgilerle…
http://fizy.com/s/102mw9