Eleştirilmek çok mu zor?

Arkadaşlarımı, çevremdeki kişileri yaptıkları yanlışlar konusunda veya bana yanlış görünen hoşuma gitmeyen davranışları, tutumları yüzünden eleştirdiğimde. Genelde onlardan “bu davranışın aslında benim gördüğüm gibi yanlış olmadığını, yanlış düşündüğümü veya onların aslında çok iyi niyetle bu davranışı yaptıklarını” falan söylemelerini bekliyorum. Yani tartışıp bir uzlaşmaya – orta noktaya varmayı bekliyorum. Bu şekilde doğru bir yol çizmeyi istiyorum kendime.
Ama eleştirilen insanlar konuşmak, tartışmak, eylemlerini haklı sebeplerle açıklamak yerine “sorularıma soruyla – eleştirilerime eleştiriyle karşılık veriyorlar”. Ben onlardan yapmamalarını istediğim davranışları saydıkça onlarda bana kendi listelerini sıralıyorlar. Garip ama bunu ben de yapıyorum bazen karşımdaki insanlara. Galiba biz eleştiriyi kabul edip saygıyla karşılayabilecek kadar cesur değiliz. Eleştirirken cesuruz ama kendimize bakarken gereğinden fazla alıngan ve korkağız.