bu haftasonu kendimden nefret ettim.

yastik.jpg
zar zor düzene soktuğum hayatım yine alt-üst oldu bu aralar. ve malesef hepsi elimde olmayan sebeplerden dolayı oluyor. gerçekten uyku gereksiz gibi görünse de, “insan hayatının şu kadarı uykuda geçiyor… daha az uyuyup daha verimli şeyler yapalım” dense de uyku bence çok önemli. uyku düzenimin bozulduğu zamanlarda (mesela bu günlerde) sosyal hayatım berbat oluyor benim. içimden hiçbirşey yapmak gelmiyor inanın. geçen hafta geceleri ayaktaydım. uyumayı denesem de pek başaramadım. dolayısıyla sabah 7-8 den akşama kadar yattım hep ve okul, muhasebe kursum, arkadaşlarımla olan bazı planlarım hepsi yalan oldu. bunları bi yere kadar sindirebiliyorum ama cumartesi gün kaçırdığım ehliyet sınavım ve blog yazarları toplantısı epey canımı sıktı. çünkü daha önce de sınav harcını yatırdığım için girememiştim ehliyet sınavına. bu sefer uyanamadığım için giremedim. bi dahaki sınav 5temmuzdaymış inşallah onda bi aksilik çıkmaz diyorum ama ciddi olarak endişelenmeye başladım kendim hakkında. 40ytl benim için az para değil… ve uykumun bedelinin bu kadar ağır olması hoşuma gitmiyor. gerçi dün öğleyin 12 de yatıp akşam 8de kalktığımı düşününce pek akıllanmadığımı görüyorum ama birisi bana yardım etsin. gün ışığını özledim walla… yaşamayı özledim anne..