Beni affedermisin?

Zaman

Farkında olmadığım zaman benim için hayatı o kadar yaşanılası yapıyor. Kendimi o kadar rahat hissetmemi sağlıyordu ki. Bir gün bu masalın üzücü bir kazayla bitebileceğini hiç akıl etmemiştim.
Bir dönem koluma saat takıyordum. Masamın üzerinde bir saat vardı. Tabi yetmezmiş gibi odamın duvarında da vardı ve ben sürekli onlara bakarak hesaplıyordum hayatımdan eksilen kum tanelerini. Aslında bu bir mecburiyetti de aynı zamanda. Çünkü yetişmem gerekeken yerler, yapmam gereken şeyler ve zorunluluklarım vardı bu hayata dair. Ama bugünlerde hayatımda koşuşturmaya yer yok. Rahatım allaha çok şükür. Ve yetişmem gereken bir otobüsü kaçırdığımda bir sonrakinin de beni aynı yere götüreceğini biliyorum. “Ama bu unutkanlığımın bedeli ödenemeyecek”
Çevreme bakıyorum da aslında gençliğin içinde büyük bir kısmı benim gibi. Saat kullanmıyorlar yani. – Sınavlarda arkadan gelen “hocam kaç dakika kaldı?” tarzında sorulardan da anlayabiliyoruz bunu.- Zamanla alakaları yok. Içlerinden geldiği gibi yaşıyorlar. Ve ufak bir bahane bulmak gerekirse de artık kolarımızda saat olmamasının bir suçlusu da cep telefonlarımız. Çünkü onları yanımızda taşımak sosyalleşme adına büyük bir görev olduğundan red edemiyoruz telefon taşımayı ve iletişim gereksinimini.
Yapanlar her şeyi düşünmüşler ve saat de koymuşlar bu cihazlara. Hatta ajanda, hatırlatma falan filan gibi şeyler de var. Ve ben de oldukça sık başvuruyorum telefonumun ajanda özelliğine (biraz unutkanım da).
Ama eğer telefonumun saatini ayarlamamanın beni En çok sevdiğim kişilerden birisinin doğum gününü unutmama sebep olacağını bilseydim. Gerçekten bu teknolojilerin hiçbirini kullanmamayı yeğlerdim. Gerçi ona baktığımda kendimi gördüğüm, hayranlıkla dinlediğim, gözlerim kamaşarak seyrettiğim bir dostumun doğum gününü unutmanın hiçbir bahanesi olamaz. Ama zihnimin olaylar arasındaki bağlantıları kuran lobu neresiyse oraya küfrediyorum akşamdan beri. Çünkü aslında zamanın da farkındayım (yani tarihi sorsan söyleyebilirim) onun doğum gününün de (ezbere biliyorum tarihi ama ezberci eğitim her yerde işe yaramıyo).
Kendimi kötü hissediyorum. Bu eşekliğin üzerine ne yapılır da bilmiyorum ama. Eksildik…