agirdir kusurlu bir hayati tasimak

iz surdum ardimsira
kendimden baska oc alacak kimse yok
silahlar, olumler kusanip dustum yola
kendimi tasiran ofkem ki coskun
dokuldu sularini asarak kavgamin.
yayildi intikam kokusu, yine mi kopurdu sularim
daglar yine mi hareketlendi ufka
ki ben ne zaman baksam bir daga mutlaka sirtini yaslar bana.
adim adim yakinliktir kendime;
koyunun yuzume vurusu gun batimi,
saclarimin bu pervasiz buklum buklum savrulusu
-gece savurur saclari-
(kostum kostum da bir aksamlari han ettim kendime)
ama artik engel tanimaz oldu yuregim
degil midir ki karsi koyamaz hicbirsey
catallasmissa aklin ve hirsin yolu ve tabii ki ofkenin
yorulmaz adimlarim imkan yok
ihtimaller uzak vazgecisime.
uykusuz gecilmeli dsaglar dolanan yollar
olumun sancisina, acisi cekilmeden varilmali
her olum yeni bir hayat dogurur
olmeden bir kere yasamali
ve kendi sandalyesine insan kendisi vurmali.
baglarimi koparmaya calisiyorum
yavaslatiyorlar beni
cesaret ister insanin kendisini sevmemesi
cekinir kendisine camur bulastirmaktan
beni bu bagliyor olabilir
bagimin varligindan haberdarim
kendimi sallandiracak ipi bulamiyorum
bulmak nedir?
nedir ki yuceligi hayat ugruna tuketilir?
bir o kadar anlam katar hayata
bir kere ismim adandi buna.
bir yanimdan tutusturup ruzgara bulanmis bedenimi
bir yanimdan ruzgar cagirdim
ne yanilmak bildim, ne elime tutusturulacagini bitmenin mesalesinin.
omrum onceki animin sonrakine etkisidir
kirilmis bir kalemin hukmudur benim omrum.
ne agir yukmus bu tasidigim hoyrat basim
sucu kaldi ustume kan kokmanin
oysa ben kanatmadim hicbir yerimi, yine de kendimedir savunmasizligim.
gozlerim birbirini kandirmalara ayna oldu
gormedim, gosterildi.
basim sag(olmaz olsun)
safagi dahi iz biraktirdi tenimde, belgesidir tutkunlugun.
bunca zamandir, bas asagi sarkisimdan bu yana
savunarak tek dogru oldugumu
yanilgimi kendime korunak yaptim
itir kokusunu da bilmedim, safak kiziligini da
yurumeyi bile ogrenmeden,
cicek tarlalarinin icinde yasananlari umursadigimi soyleyerek kosmam da yalandi.
yanlis cabuk kabulleniliyor, dogru surunduruyor
ne yazik ki bir kere olecek kadar cesur degildim
bin kere olup gereksiz ugruna
dogruya olemedim, surundum, ya da oyle gorundum.
simdi;
doke doke yasadigim zamanlarimi, yanlislarimi, yalanlarimi,
hata ile savunduklarimi
toplayarak ardimsira gidiyorum
yasadigim sacmaliklar oyle uzak ki gercegime
gercek ile yetisebilecek miyim sacmaligima bilemiyorum…